gereksiz-soru asked: peki hayatın katlanılacak bir şey olduğunu kabul ettikten sonra sevgi duymak başarı için hırs duymak geleceğin için karar almak gibi şeyler anlamını yitirmiyor mu düzgün bir hayata nasıl devam edebilirim

düzgün bir hayat yok. hayatın katlanabilir olmasını kabul etmek diye bir şey de yok. karar almak için dibe çöküyorsun. bu herkes için geçerli değil ama böyle bir durum da söz konusu işte. absurdizm kölesiyiz açıkcası.

gereksiz-soru asked: senin yaşamak için seçtiğin yol ne katlanmak mı sadece

güzel soru. cevap içinde nihayetinde.

Düşünmek bağırsaklarımı çalıştırıyor. Düşünmek acı veriyor. Düşünmek şakaklarımı zonklatıyor. İlaç almam gerekiyor sonra. Yoksa uyuyamıyorum. Bir insanın bir diğerine yapabileceği en büyük iyilik ondan uzak durmaktır, diyorum kendi kendime. Hoşuma gidiyor. Gülümsüyorum. Oysa biliyorum; milyonlarca ve milyonlarca insanla çevriliyken bu asla mümkün değil. Biri olmasa öbürü oluyor.

Anlayıştan, bahsedilen o içi boşaltılmış değer yargılarını kavradıklarını düşünen topluluğa sempati beslemekten çok uzağım.